Летуценнасць. Вяртанне ў дзяцінства

З самага маленства люблю назіраць за небам. У любую пару года, у любы час сутак, у любым месцы. Вельмі прыцягвае да сябе зорнае неба ў марозную ноч. А падчас захаду -- вось такія аблокі.
Калісьці, гледзячы на іх, я ўяўляла, што там знаходзіцца…

А на Міколу...

 А на Міколу Веснавога (22 траўня-мая) нам нарэшце капнула!!!! Як бачна з фота, трохі. Але і тое радасць! Бо, у адрозненне ад іншых (ведаю з каментаў: http://sonejka-ja.bloger.by/95845/ ), дажджу ў нас дагэтуль так і не было... Нават трава пагарэла…

Вітамінны... крапіўняк

Што-што, а зяленіва ў нашай сям'і любяць! Асабліва сваё, вырашчанае на дачы ўласналапна. Але пакуль з яго на гэты момант у шырокім ужытку ў нас толькі зялёнае пер'е цыбулі, якая спецыяльна высаджана ў стацыянарную памідорную цяпліцу для гэтых мэтаў…

... І дзвярыма -- хрась! :)))

А ўсё ж такі добра, што тут маецца магчымасць і ў "лазню", так бы мовіць, субяседніка адпраўляць, і любы пост зачыняць... Сапраўды, не падабаецца штосьці --- і думаць доўга не трэба. Хрась дзвярыма перад носам у чалавека! Толькі што было агульнадаступнае абмеркаванне -- і раптам ты ўжо... па той бок дзвярэй. І прапануецца табе толькі замочная шчыліна... У якой ужо і ключык устаўлены да павернуты.
Ой, ды добра, што толькі дзвярэй віртуальных! Бо рэальны нос пацярпеў бы таксама... Асабіста мой. І шматразова...      А так…

Сіноптыкі павЫдУмляюць...


І хто б мог падумаць, што я буду так чакаць дажджу, за якім люблю назіраць выключна з-за шыбы, а вось трапляць пад яго -- не?! З нецярплівасцю шукаць на сайце выяву маленькага зялёнага парасончыка з блакітнымі кропелькамі... Але найчасцей там …

З-з-з... Загрыззззаюць! :((

А былі ж гадЫ, калі гэтых гАдаў практычна нідзе не сустракалі... Ні ў лесе, ні каля рэчкі, ні на дачы... А сёлета -- ну проста загрызаюць! Камары-ы-ы-ы-ы-ы-ы-ы-ы.... І гэтым усё сказана.
На маёй адчувальнай скуры адразу пухіры надзімаюцца. І свярбяць жа -- сіл няма! Вось ужо каторы дзень на дачы гэтыя крывапіўцы (ў прамым сэнсе слова) не даюць ні папрацаваць спакойна, ні адпачыць на арэлях. Колькі я іх за гэты час знічтожыла -- не падлічыць! Але крылата-насатая армія ўсё множыцца і множыцца... :(((( Гэта яшчэ шчасце, што дома -- цішыня. Не прарываюцца праз маскіткі.
Карацей, наступным разам…

Дачныя цікавосткі

 
Дача -- гэта не толькі рыдлёўка, граблі і пласкарэз Фокіна ў руках! І не толькі, як у анекдоце", "капаць адсюль і да абеду", хаця і часцей за ўсё... А гэта яшчэ і прыемныя моманты адпачынку, і смачны абед (мая любімая "праца" на…

Завіруха, мяцель, завіруха... :)))

Знаёмцеся: завіруха майская. Добра, што не сапраўдная, як летась. Усяго толькі пялёсткі з яблыневай квецені пазрывала ветрам і парассыпала па зямлі. Але кружыліся яны ў паветры і апускаліся долу, як сапраўдныя сняжынкі. 

Памяць. Слёзы. Успаміны. ЛІСТ У НІКУДЫ...

Не ведаю, што сталася таму прычынай. Мо, хуткаплынны бег часу, а мо – узрост. Але зараз усё часцей сумуеш па тым, што беззваротна страчана, ці па тым, чаго... ніколі не было.
Кажуць, што людзі, якія не зведалі вайны, не могуць адчуваць усяго болю, жаху і роспачы, што зведалі абаронцы Айчыны. Так, не могуць. Але і ў нас, паверце, хапае нагод для жалю і смутку. Нават зараз – праз столькі год пасля прыходу Вялікай Перамогі.
"... Якім ты быў, мой дзед Іван? Ці, дакладней, Вы. Бо да яго ўдавы, маёй бабулі Ксеніі, я чамусьці ўвесь час звярталася на “Вы”. Вось ужо амаль 25 гадоў прайшло, як няма яе…

Памяць. Слёзы. Успаміны. Частка 3

Гісторыя трэцяя: “Мы верым, што ты ў раі… Памятаем і молімся…”
За наш Чэрвеньскі раён змагаліся з ворагамі воіны і партызаны ўсіх нацыянальнасцяў. Сведчаннем таму з’яўляюцца спісы загінуўшых – у кнізе “Памяць” і на шматлікіх помніках. І зноў гісторыя…
sonejka-ja
120 постов
Последние комментарии
Marleniken
batleya
Marleniken
Leonid
Marleniken
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}