Прывітанне, Зіма Лістападаўна!!!:))))


Не-е-е-е-е, я ўсё ж такі не паленавалася выйсці на лоджыю з фотаапарацікам амаль апоўначы!   Ну не магу не зазняць гэткае харство!!!!

Маршруткі -- наша ўсё!:)) 14 лістапада

А я вось прыдумала яшчэ адзін "серыяльчык" -- пасля ацяплення. Да слова: зараз мая батарэя... астывае... Чакай мяне, тут.бай!!!  Капец ізноў падкраўся непрыкметна...
А паколькі цяпер я курсірую паміж сталіцай і родным горадам... Ёсць сэнс пісаць пра назіранні і ўражанні падчас паездак. Не для таго, каб на нешта ці некага паскардзіцца і дабівацца справядлівасці. Яе ў нас (маю на ўвазе свой горад!!!) не даб'ешся ніколі, хто б там што ні казаў. Таму пішу проста свае думкі...
Значыць, паа-а-а-а-а-а-ааехалі! 
Серада, раніца. Маршрутка акуратная

Не старажытнасць, але...


Прачытаўшы пост @ aksinia, сёе-тое сваё разгледзела ў фотаздымках. Нават дужа падобнае. У тым ліку -- і вежу. Праўда, наша ўжо старая і разбураная. А там -- утульная такая, акенцы свецяцца...
Пра сваю во некалі нават радкі склаліся:

Мама і... "канёнак"!:))

Калісьці такія вершаваныя радкі напісала, з назіранняў. Праўда, не да свайго фота, да чужога. Таму праілюстраваць не магу. Затое кожны можа ўявіць сабе малюнак:
Восень хутка пралятае,
Ліст апошні аблятае.
І каней рабочых пАра
Не патрэбна на папары...

Конік меншы любіць волю, 
Для яго жыццё -- не драма.
Вось і спіць сабе на полі,
Ну, а воз цягае... мама!

А сёлета столькі ілюстрацый "па матывах" назірала менавіта да гэтага напісанага! 
Па вёсцы пралягае шаша, якой мы кіруем на дачу. Улетку воддаль ад яе з'явілася кабыла і жарабя. Я яго адразу дзеля смеху "канёнкам" назвала. "Канёнак" нарадзіўся з…

Імгненне

Раптам прыляцела... Не ведаю, адкуль і чаму, што сталася таму прычынай. 
... Здаецца, нічога незвычайнага і не рабіла. Забраўшыся пад цёплы плед, пад утульнай свяцільняй чытала зборнік кароткіх дэтэктываў. І была ў поўным захапленні! Настолькі класна напісана! Па ўсіх законах жанру, у форме невялікіх апавяданняў. Галоўнае -- вельмі зразумелае заканчэнне. І так -- добрае. Шмат з апісанага нават сустракала ў жыцці... Цікава...
Перагарнула апошнюю старонку, усміхнулася... І раптам накрыла такое поўнае адчуванне шчасця! Перад унутраным зрокам прамільгнуў чамусьці камін... Я так люблю каміны!!!! Магу…

Датэлефанавацца -- рэальна!

Сёння нарэшце патэлефанавала па сваіх сумных справах на прамую лінію Мінаблвыканкама. Папярэдне прачытала, што дзяжурыць старшыня Мінскага абласнога Савета дэпутатаў Наталля Якубіцкая. І ўзрадавалася. Па-першае, яна мне падабаецца. Па-другое, жанчына жанчыну зразумее хутчэй.
Набірала некалькі разоў з перапынкамі. Натуральна, занята. Ужо практычна ў апошнім дзясятку хвілін мне адказалі!!
Баюся толькі, што праблему расчулі не надта добра, бо нават папрасілі паўтарыць. Яно і не дзіўна: там чуваць, што ідуць іншыя званкі, голас далёкі, на заднім плане яшчэ размовы... Цяжка гаварыць, з думкі…

Лісты і званкі, смс -- без адказу...

Цікава, а вы заўсёды адказваеце на электронныя лісты? Паведамленні ў Вайберы? У сацыяльных сетках? Не пустыя, вядома ж, па справе, калі да вас канкрэтна звяртаюцца з пытаннем, просяць аб дапамозе? Людзі знаёмыя, падкрэслю, чые нумары запісаны ў памяці твайго тэлефона...
У мяне такая прывычка захавалася яшчэ з таго часу, калі пісьмы былі папяровымі. І Бог ты мой, як жа мне падабалася іх атрымліваць!!!! А пісаць -- яшчэ больш! Прама цэлыя раманы складала ў адказ!   
З развіццём сеціва лісты замянілі кароткія паведамленні. Як справы? Спытаешся ў…

Пра ацяпленне -- толькі факты... Эмоцыі -- душУ...

Адразу папярэджваю -- пішу, каб зафіксаваць рэальнасць. Каб самой не забыцца, бо можа спатрэбіцца. Толькі каму -- не ведаю... З Міністэрства ЖКГ даслалі мой ліст і запісы з блогу ў райвыканкам наш. Адтуль -- цішыня. Кола замкнулася...
Каменты адключаю таксама, прабачце. Нервы -- на мяжы і за мяжой... Эмоцыі -- стараюся адключыць... На "выдатна" не атрымліваецца, на жаль...
... Позна ўвечары 2 лістапада раптам загрэла мая батарэя. Сама па сабе. Хутчэй за ўсё, далі ціск на кацельні -- і прадавіла паветра. Грэліся цэлых тры дні! 23 градусы ў зале і спальні, 22 -- у маім пакоі. Упершыню ў…

  • 13
  • интересно
  • sonejka-ja
  • 9 ноября 2018 22:47

Вадзіцель -- гэта гучыць...?!

А давайце пагаворым пра прадстаўнікоў вось гэтай прафесіі... Штосьці шмат за апошні час назбіралася назіранняў і ўражанняў. Тым больш, што ўчора атрымалася незабыўная паездка...
Цікава, ці ёсць нейкі кодэкс вадзіцеля? Спіс таго, што ім рабіць забаронена? Хто-небудзь ведае? Я проста не вывучала гэтае пытанне, па праўдзе. Калі ён ёсць, дык чаму выкананне не правяраюць з такой жа настойлівасцю, як выдачу кандуктарам білетаў у нашым гарадскім транспарце?! А калі няма, дык чаму яго... няма???
Я зараз выключна пра свой раён распавядаю, пра горад, прыгарад і міжгорад. І што бачу са станоўчых прыкладаў…

Дзень 7-га лістапада, альбо У каго няма выхаднога

 
А сёння ў мяне тут салянка ці паток свядомасці! Альбо сачыненне на тэму "Як я правяла дзень 7-га лістапада".  І што падчас яго адбылося -- значнага ці нязначнага. Або -- не адбылося...
Раніца. Збіраемся ехаць на дачу, калі ўжо …
sonejka-ja
398 постов
Последние комментарии
batleya
elina
krem
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}