Прыемная неспадзеўка


Здарылася яна ў нядзелю, на Дзень настаўніка, калі мы ратаваліся ад холаду ў кватэры на дачы з цёплай печкай. У нашай даўнавата набытай, але нядаўна ўсталяванай пластыкавай сажалцы з'явіліся першыя насельнікі!
Яшчэ на этапе яе ўстаноўкі суседзі па…

А ну-ка, печка... рухай на кватэру! :)))

Любоў да печкі з ляжанкай у мяне відавочна з дзяцінства. Якраз да дзевяці гадоў я жыла ў вёсцы, дзе ў нас такі цуд быў. Ну, і плюс паездкі да дзядулі з бабуляй у вёску іншага раёна. Словам, печка -- мая любоў з дзяцінства! 
Таму калі на дачы ў свой час узвялі дамок, пачалі шукаць печніка. Ну, добры пячнік, як вядома, на вагу золата... Ва ўсіх адносінах... Узяўся скласці такі неабходны атрыбут дачнага жыцця сусед. На выставу яна, вядома ж, не прайшла б... Бывае, што і капрызіць. Але ўсё ж грэе добра навакольнае паветра і сама грэецца. Іншая справа, што не заўсёды атрымліваецца…

А ў нашым лесе -- пуста... :(((

І нават пуШта... Як калісьці казала прыкольнае кацяня ў рэкламе... Мне так спадабалася, што на языку і дагэтуль засталося тое пуШта... 
... У суботу надвор'е было даволі нядрэнным: сонечна, больш-менш цёпла... Але каб ветру не было, дык і зусім бы пачуваліся камфортна... А так...
Але ўсё ж я пацягнула тату ў лес за дачамі, дзе ў грыбныя гады мы знаходзілі мора чырвонагаловікаў. І нават баравікі трапляліся, хаця звычайна іх там і не было... Але грыбны год у нас быў мінулы... Прыроду не падманеш... І ўсё ж думалася: а раптам які грыб вылез і нас чакае???
Ну такі ж прыгожы лес! Такія…

Аднойчы... два гады таму, альбо Гайда ў Дукорскі маёнтак!


Напрыканцы верасня 2016 года мы пільна сачылі за прагнозам надвор'я на пачатак кастрычніка. І замаўлялі ў нябеснай канцылярыі цеплыню на першую яго нядзелю -- Дзень настаўніка. Бо вырашылі з'ездзіць дзвюма сем'ямі на дзвюх машынах у Дукорскі маёнтак…

Сёлета -- упершыню...

Ну вось і надышоў той восеньскі дзень... Не, зусім не цёплы і не светлы. Наадварот. Я ўпершыню сёлета, падняўшыся а сёмай раніцы, не рассунула шторы, бо было цёмна і яшчэ свяцілі вулічныя ліхтары. Пачатак канца -- як вызначаю гэта для сябе... Цёмныя раніцы, цёмныя вечары... А калі яшчэ і ўдзень замест сонейка дождж... Называецца, свяці сабе сама!!! 
А дождж у нас учора пагалівудзіў дзень, пагалівудзіў вечар... Ды так і застаўся на ноч не госцем, а гаспадаром... Так з раніцы і працягвае рабіць з асфальта мора. І адразу думкі ў галаву прыходзяць пра адмысловы…

У чаканні "акенца" ў лета...

 
Хаця сіноптыкі часта памыляюцца і "павЫдУмляюць", за прагнозам надвор'я я звычайна сачу пільна. Прывычка. Бо не люблю, напрыклад, проста так цягаць з сабой парасон, які ўсё ж мае вагу... І плюс да таго, што бярэцца ў сумку абавязкова, цяжару…

Бедны катэ... :(((

Чаго толькі людзі ні прыдумаюць! Прама як у анекдоце: як што, дык кот вінаваты...
На тут.баі прачытала:
https://news.tut.by/culture/610049.html?crnd=29237 
Добра яшчэ, што не сказалі: гэта кот, пакуль нас не было дома, у сацыяльных сетках завісаў, пад гарачай вадой з бойлера на 100 літраў па 10 разоў на дні мыўся... А яшчэ прасаваў бялізну, пыласосіў хату... Карацей, карыстаўся ўсімі электрапрыборамі ў адсутнасць гаспадароў! 

Юбілей... пледа! :))) І крыху Чарнагорыі...

Ці бывае ў вас так, што набываецца якаясьці рэч з нагоды, а пасля па ёй жа тая нагода і прыгадваецца?! Што прайшоў год, два... тры... пяць... У мяне дык даволі часта.
... Якая зараз самая  любімая і патрэбная рэч?! Правільна, плед! Вось майму 10 гадоў споўнілася -- юбіляр!!!    А набыла я яго, хаця асаблівага выбару ў нашай цьмутаракані і не было, адразу па вяртанні з Чарнагорыі.
Ужо 10 гадоў прайшло! А памятаецца ўсё, як зараз. Як у верасні мы паехалі з такога халаднаватага ўжо, але цярпімага яшчэ надвор'я ў Беларусі, а апынуліся ў гарачым…

Была -- збажына, а сталі -- рамонкі!

 
Даволі дзіўны малюнак не так даўно згледзелі нападалёк ад дачы. Безумоўна, і раней, у пару выспявання збожжавых, мы бачылі, што дужа шмат пустазелля на гэтым полі. Супраць валошак нічога не маю, я іх вельмі люблю... Рамонкі таксама падабаюцца. Але…

"Пілуйце, Шура, пілуйце", альбо У тапінамбуравым лесе

Калі маленькі дожджык у суботу дазволіў нам зрабіць перапынак у здыманні яблыкаў з зімовай яблыні... А іх там сёлета -- у-ёёёёёёёёё!!!! Вочы шукалі, чым бы яшчэ карысным заняцца ў першую чаргу... Вось прама зараз!
Падкараціўшы секатарам галіны гартэнзіі, якія нахабным чынам вылезлі ўжо на вуліцу, і ім жа зрэзаўшы тапінамбур на вуглу, зірнула на той, які вырас ад суседа. А там не тапінамбур... Там -- монстры!!!   Тры, не -- пад чатыры метры сцябліны! Тоўстыя!!! Садзілі там толькі, каб месца заняць, каб зямля не гуляла. Бо заўсёдны цень забірае…

sonejka-ja
355 постов
Последние комментарии
Akisun
Morgenstern
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}