А хто сёння пячэ бліны?! На Пакравы?!:))

Якія ўсё ж цікавыя традыцыі, звычаі і абрады былі ў нашых продкаў! Я пра народныя зараз...
Вось сёння такое свята царкоўна-народнае, значнае, якое мае некалькі варыянтаў назваў: Пакроў, Пакравы, Пакровы, Пакрова, Трэцяя Прачыстая...
Наконт наведвання царквы вернікамі ўсё зразумела. І наконт таго, што ў гэты дзень стараліся не працаваць – таксама. Але я вось пра якую цікавую традыцыю вычытала!
На Пакравы пяклі бліны для ўсёй сям'і! Лічылася, што тады сям'я добра перазімуе і ў гаспадарцы ўсё складзецца як найлепш. Бо гэтым блінамі быццам бы «запякалі вуглы» ў хаце.
Ну, не ў літаральным сэнсе…

Пасадкі!

Пару апошніх гадоў, калі абмяркоўвалі тэму захваральнасці і ўраджаю з нашых дачных кустоў, асабіста ад мяне перыядычна гучала: «Трэба неяк з'ездзіць у Самахвалавічы і купіць добрыя гатункі». Трэба-трэба, трэба-трэба... І раптам – раз! І ўсё склалася! Фактычна ў апошні момант. Бо па народных прыкметах ад Пакрову (14 кастрычніка) зямлю чапаць ужо нельга. Хаця і не заўсёды так атрымліваецца. Асабліва, калі бабіна лета на дварэ.
... І вось брат вязе нас у Самахвалавічы. Прадавец саджанцаў напярэдадні выбраны з дапамогай сеціва (а іх у гэтым населеным пункце больш за 40), патрэбнае…

Агурок – у цяпліцы, матыльку – не спіцца...

І зноўку пра маленькія дачныя радасці! Штосьці даўно іх у мяне не было... Бо ўсё праца-праца-праца... А ў гэтыя выхадныя – упс! І дача. Так што аповед будзе не адзін.  І не па парадку. Спачатку тое, пра што хочацца напісаць адразу ж... Каб не згубіць пачуццё той радасці, таго захаплення маленькім.
... Заходжу ў цяпліцу, каб праведаць сваю хрызантэму, пасаджаную там у надзеі, што яна не вымерзне за зіму. У сэнсе, каранёвая сістэма не вымерзне. А хрызантэма – вырашчаная з падоранай. Дома ў вазачцы пусціла карэньчыкі. Цяпер быццам на квецень заклалася. Эх, не…

І НЕ дробязь! І прыемна...

Выходжу сёння раніцай з метро... Ого! Банер які!!

Ужо 11 месяцаў міма хаджу, а беларускамоўны тут бачу ўпершыню. Сапраўды, і не дробязь, і прыемна...

Чырвоны ліст кладзецца на траву...

Два гады таму змяшчала ўжо тут гэты верш, напісаны яшчэ ў 2007-ым... А сёння ён чамусьці з самага ранку ў галаве... Мабыць, зноў просіцца на «паперу». Ну вось...

ПРЫМРОЕНАЕ
Палоска белая, блакіту астравок,
І перакрыжаванне ўсіх сямі дарог,
І шызых галубоў размах крыла...
Я гэта бачыла. Я там была.

Лунала ў небе і хадзіла па зямлі,
Аблокі нада мной і пада мной плылі.
Дождж прахалоду шчодра аддаваў,
А сонечны прамень за хмарамі знікаў.

Чырвоны ліст кладзецца на траву...
Яго палётам плаўным я жыву.
У прадчуванні будучай зімы
Самотным клінам мкнуцца журавы.

Малюнак восені ў маёй душы трымціць.
Там і праз хмары…

Прабіла на «хі-хі» :))))

... у маршрутцы, па дарозе дахаты.
Сёння аматар «Новага радыё» вёз. Пасажыраў мала, гуку пабольш... Ну, няхай сабе радыё слухае. Абы не спаў за рулём.
Тым больш, што там і пачула прыкол, пасля якога прабіла на «хі-хі»!
Ён, я так разумею, да сённяшняга, так бы мовіць, свята прымеркаваны – Сусветнага дня псіхічнага здароўя. Асаблівай нагоды смяяцца-то і няма... І ўсё ж... Прыкол такі:
– Калі котка мыецца, значыць, чакай гасцей. А калі яшчэ і чысціць зубы шчоткай... Чакай гасцей у белых халатах!!!

Там сабака Баскервіляў???

Сёння раніцай згледзела ў нас у мікрараёне зграю сабачую. Добра, што з-за шыбы, а не сустрэліся на вузкай сцежачцы. Ды хоць на шырокай! Не хацелася б... А людзі ж і патрапляюць...
Сем сабак. Тры з іх велікаватыя. Але нічога звышнатуральнага. Не з цяля ростам...
Тады, прабачце, а хто ж толькі што так брахаў у нас пад вокнамі??? Так гучна і пагрозліва, што цягне на цэлага сабаку Баскервіляў?! Бр-р-р-р-р-р!!!!
Спадзяюся, што ноччу не пабудзяць...

  • 7
  • интересно
  • sonejka-ja
  • 9 октября 2019 22:20

«Куточак настаўніка» :))))

Дзень настаўніка прамінуў, а памяць засталася. У выглядзе «кветкавага стала», альбо «куточка настаўніка».


Вось гэта атрымалі ўсе настаўнікі-пенсіянеры на ўрачыстасці ў школе, адкуль ішоў на пенсію мой тата. Сёлета…

115.бел – дубль 2!:((((

– Камера! Матор! Па-а-а-а-ае-ха...
– Стоп!


А куды ехаць-то??? 115.бел і сёння ляжыць. 09.10.2019, 10 гадзін 11 хвілін...
Скардзіцеся, людзі, на камунальныя праблемы, куды хочаце!!!
Усё для людзей?! У чарговы раз...

Лайкнула... патэльняй! :)))

Думаю, многія гэты прыкол бачылі?! А мяне штосьці разабрала... на ноч гледзячы...
«Раўнівая жонка прачытала перапіску мужа ў Фэйсбуку і лайкнула яго... патэльняй!»
А ўвогуле, лайк на беларускай мове называюць «падабайкай». І я ўвесь час так кажу і пішу. Ну, натуральна, ад слова «падабаецца».
Штосьці там нават спрабавала складаць, накшталт: «Па-руску – «клас», а па-ангельску (па-англійску – як каму больш падабаецца!) – «лайк»... Па-беларуску ж – «падабайка»...
Толькі... Якім будзе дзеяслоў…

sonejka-ja
503 поста
Последние комментарии
Gina
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}