І абняўшы капотам слуп...

Во гэта аварыю мы сёння бачылі ля самага метро "Магілёўская"! Дакладней, ужо яе вынікі...
Выварочваецца наша маршрутка на Партызанскі, і ў сваё акно бачу лекавік, які... абняў капотам слуп! Што на тым слупе, добра не разгледзела. Ці знакі, ці святлафор... Нахіліўся ён літарай "зю" над дарогай ад удару... 
Як так можна было ўляцець?! Атрымліваецца -- збочыўшы з прамога шляху... Бо там увогуле-то -- паварот. Спадзяюся, што ўсе жывыя... Хто-небудзь чуў-бачыў?! Гэта сёння ўвечары было ўжо, каля сямі гадзін.
А мне пра сваё падумалася. Вось, бывае, ездзяць маршруткі нашы міжгароднія не па раскладу. Ды…

Ядзім – як птушкі?! :)))

 
Нядаўна прачытала пра адну цікавую методыку. Маўляў, каб трымаць сябе ў добрай форме, важна не толькі тое, што ты ясі, а яшчэ і калі... У залежнасці ад уласных біярытмаў. Прасцей -- ад таго, сава ты ці жаўрук...
Ну, пра сябе-то я даўно ведаю, што…

Паважаем, любім, цэнім... І ВІНШУЕМ – ад душы!!!

Шаноўныя нашы блогеры-мужчыны, сябры! Шчыра і сардэчна -- са святам вас, з Днём Мужчын!
Усіх-усіх! І хто служыў, і хто не служыў. І хто прызнае свята, і хто не прызнае... І хто святкуе, і хто не... Па майму пераканаўчаму меркаванню, любое свята незалежна ад нашага жадання ўсё роўна ПРЫ-ХО-ДЗІЦЬ!
Нягледзячы на тое, што мы яшчэ не гатовыя альбо не чакаем ці нават не хочам...

Экспромт -- напярэдадні Стрэчання!:))


Ну што ж, у пятніцу, 15 лютага, у нас ужо Стрэчанне, Грамніцы... Калі, па народных уяўленнях, Зіма з Летам сустракаецца. Паглядзім, што з гэтага атрымаецца сёлета... А пакуль...
Сёння чарговая порцыя снегу. Часам та-а-а-кі вялізны ды пушысты паціху…

Рэлакс... у лужыне!:))))

Гуляю пасля абеду, пакуль яшчэ ёсць час да заканчэння (даруйце за каламбур!!!) абедзеннага часу. Не гадзіны -- часу, некалькі дзясяткаў хвілін!
Дзесьці вецер, дзесьці няма. Лужыны, падталы снег. Сыра і мокра. Але прагуляцца трэба, а то і так за дзень пятую кропку адседжваю -- уй!!!
Прагулялася добра -- ажно ногі трохі замерзлі.І вось на падыходзе да офіса... Лужына на снезе і лёдзе. А пасярэдзіне... голуб сядзіць! Прама там! Натуральна сядзіць -- падціснуўшы лапкі!!! "Адмакае!" -- падумалася.
Галоўнае, астатнія -- "людзі як людзі". Гуляюць…

Вадзіцель, дай паспаць! :((((

Не скажу, што я ўмею спаць у транспарце. Хутчэй не, чым так. Нават калі гэта начны пераезд падчас вандровак за межы краіны... Але крыху прыснуць -- магу. Асабліва, калі моцна стомленая.
... Учора па дарозе дадому гэтага не атрымлівалася ну ніяк. Я ўжо не кажу пра тое, наколькі "дабітай" зрабілася на многіх участках "магілёўка". Проста жах!!!! Калі снег ляжаў, было больш прыемна ездзіць. Яміны былі ім запоўненыя. А зараз, па голым асфальце... Глядзі, каб без зубоў не застацца! Бо якая хуткасць у маршрутак, зразумела. І асабліва не пааб'язджаеш яміны, калі яны ўсюды.
Я ўжо ведаю прыкладна самыя…

Абмяняліся прыемнасцямі!

Ага, даўно пра маршруткі не пісала... Толькі на гэта раз -- пра іншае.
Пятніца. Чакаем часу адпраўлення... Даўгавата, затое ў цяпле... Падлятае такая жанчына... Уся нейкая растрапаная... І з пытаннем:
-- Праз колькі едзем, вадзіцель?!
Ну часта ж так пытаюцца, праўда? Вадзіцель... Бо няма на лабавым шкле застаўкі, што ён Пеця, Вася, Юра... Як у некаторых дальнабойшчыкаў і не толькі такая забаўлянка... А яшчэ напішуць: "Вольны". У сэнсе -- не жанаты...
А ў маршрутцы вісіць маленькая такая паперка з фоткамі і імёнамі вадзіцеляў. У самой маршрутцы, не на ўваходзе. Спачатку падыдзі-ўгледзься, тады…

Мінздраў... заўсёды з табой! :))))

Штосьці перайшла тут на карацелькі. Атрымліваецца апошнім часам: ці так, ці ніяк... 
Цікавую размову пачула, пакуль раніцай у сваім горадзе на прыпынку чакала маршрутку, а іншыя -- гарадскі аўтобус. Нават не размову -- так, абмен думкамі...
Адзін мужчына паліў (фу-фу-фу!!!!!! Ну фу ж!!!), а другі падышоў. Той узрадаваўся, што будзе гэта рабіць у кампаніі (смачней жа, ага!) -- і да яго... А далей -- дыялог!
-- Ты курыш?!
-- (Сарамліва) Не... (Апраўдальна-збянтэжана): Мінздраў папярэджвае...
   
Ну цуд які!!!! Вось калі б так Мінздраў дайшоў да…

Белабокі... дзяцел у горадзе?! :)))

Ужо распавядала тут неяк, колькі бачу сарок у Каменнай Горцы. Прама дзіва дзіўнае!
Мабыць, у прадчуванні вясны яны зноў актывізаваліся. Ляцяць, разгарнуўшы крылы і хвост... Прыгоо-о-ожыыя такія!
...Сёння дзвюх згледзела на дрэве па дарозе на працу. Адна сядзела сабе ціхенька, а другая... Другая... я-я-я-як пачала стукаць дзюбай па галіне!!!!
"Ты што -- дзяцел??????" -- звярнулася я да яе.
У думках, вядома ж. А то яшчэ навакольныя не так зразумеюць.
Хаця дома магу пагаварыць з катамі-коткамі ля пад'езда. І нават люблю гэта рабіць! Асабліва…

Даесці дзвюх свіней... :))))

Не спужаліся, не?! Я, вядома ж, пра шакаладных!!!  
Ужо не першы год атрымліваю ў падарунак шакаладныя фігуркі на Новы год. Дзед Мароз, Снягурка -- самыя папулярныя. Ну, і жывёла -- сімвал года.
Сёлета гэта, як вядома, свіння... А ў мяне іх дзве! Адна, падораная, у абгортцы (іншыя з'ездзеныя ўжо!), а другая ў святочнай упакоўцы. Яе я, не ўтрымаўшыся, набыла сама сабе ў падарунак. Усё ж мой сімвал года! Не, не так... Сімвал майго года!
А паколькі перавагі ў харчаванні мяняюцца рэгулярна…

sonejka-ja
355 постов
Последние комментарии
Akisun
Morgenstern
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}