Вітаю ўсіх і дзякую!

Усё ж такі вырашыла напісаць асобна і для ўсіх... Для ўсіх маіх сяброў на Блогеры і проста добрых знаёмых... Хто, аказваецца, усё ж заўважыў маю адсутнасць...
Далібог, не спецыяльна!!!! І не з дрэннай нагоды, а з добрай знікала... Новая праца... Новыя абавязкі, стопрацэнтная занятасць... Штодзённыя паездкі ў Мінск, апрача выхадных... Блог на іншым рэсурсе...
Зараз нічога асабліва не змянілася. І часу не паболела. Проста неяк адчула: пара вяртацца... У блогераўскую сям'ю... 
Мяне вельмі сагрэла ваша радасць, сябры! Дзякуй усім за яе, за прыязныя словы! [::smile-kiss…

Маа-а-ароз і со-о-о-онца!!! :))))


Вось так падабаецца фільм "Сірата казанская"! Для мяне -- адзін з лепшых навагодніх. А там якраз хлопчык у школе дэкламуе гэты верш -- "Ма-а-а-ароз і со-о-о-оонца"... Менавіта так, працяжна... І з гэтага пачынаецца, уласна кажучы, фільм.

Было -- тры, стала -- чатыры?! :)))

Прабягаю па падземным пераходзе ў метро. Вочы чапляюцца за плакат. Навагодняя казка. "Чатыры каты". А далей -- "Па матывах казкі "Тры каты". Та-а-а-ак!!!! У мяне пытанне!!! АДКУЛЬ УЗЯЎСЯ ЯШЧЭ АДЗІН КОТ????     

Маршруткі -- наша ўсё! :))) 16 лістапада

Апошні (а вось і не крайні!   ) на гэтым тыдні мой маршрутачны дзень... Па-а-а-ехалі!
Пятніца, раніца. Маршрутка размоўна-эканомная
Ужо другі дзень запар на гэты час раніцай прыязджае не забітая людзьмі пад самую столь    машына. Не магу даўмецца, у чым прычына??? Ці людзі пераразмеркаваліся на наступную, ці студэнты такі засталіся ў інтэрнатах у Мінску!   Але сёння для мяне знайшлося вольнае сядзенне ў салоне на другім радзе. І не толькі для…

Маршруткі -- наша ўсё! :))) 15 лістапада

Чарговы дзівосны дзень, калі я двойчы перамяшчаюся не толькі ў часе і адлегласці, але і ў порах году!  
У нас па-ранейшаму зіма. У Мінску па-ранейшаму восень.
Чацвер, раніца. Маршрутка ўтульная, законапаслухмяная
Нарэшце!!! Нарэшце мне ўпершыню за чатыры дні адвалілася! Вось што значыць -- студэнт не ехаў! Я села на другое сядзенне ў кабіну! Ну ляпата-а-а-а-а-аа!! Уся дарога перад табою! Толькі нязвыкла, што "баранкі" пад рукамі няма!  Вельмі цёпла, нават горача... Музыкі практычна не чуваць. Вадзіцель размаўляе з суседам побач. Усё ціха…

Прывітанне, Зіма Лістападаўна!!!:))))


Не-е-е-е-е, я ўсё ж такі не паленавалася выйсці на лоджыю з фотаапарацікам амаль апоўначы!   Ну не магу не зазняць гэткае харство!!!!

Маршруткі -- наша ўсё!:)) 14 лістапада

А я вось прыдумала яшчэ адзін "серыяльчык" -- пасля ацяплення. Да слова: зараз мая батарэя... астывае... Чакай мяне, тут.бай!!!  Капец ізноў падкраўся непрыкметна...
А паколькі цяпер я курсірую паміж сталіцай і родным горадам... Ёсць сэнс пісаць пра назіранні і ўражанні падчас паездак. Не для таго, каб на нешта ці некага паскардзіцца і дабівацца справядлівасці. Яе ў нас (маю на ўвазе свой горад!!!) не даб'ешся ніколі, хто б там што ні казаў. Таму пішу проста свае думкі...
Значыць, паа-а-а-а-а-а-ааехалі! 
Серада, раніца. Маршрутка акуратная

Не старажытнасць, але...


Прачытаўшы пост @ aksinia, сёе-тое сваё разгледзела ў фотаздымках. Нават дужа падобнае. У тым ліку -- і вежу. Праўда, наша ўжо старая і разбураная. А там -- утульная такая, акенцы свецяцца...
Пра сваю во некалі нават радкі склаліся:

Мама і... "канёнак"!:))

Калісьці такія вершаваныя радкі напісала, з назіранняў. Праўда, не да свайго фота, да чужога. Таму праілюстраваць не магу. Затое кожны можа ўявіць сабе малюнак:
Восень хутка пралятае,
Ліст апошні аблятае.
І каней рабочых пАра
Не патрэбна на папары...

Конік меншы любіць волю, 
Для яго жыццё -- не драма.
Вось і спіць сабе на полі,
Ну, а воз цягае... мама!

А сёлета столькі ілюстрацый "па матывах" назірала менавіта да гэтага напісанага! 
Па вёсцы пралягае шаша, якой мы кіруем на дачу. Улетку воддаль ад яе з'явілася кабыла і жарабя. Я яго адразу дзеля смеху "канёнкам" назвала. "Канёнак" нарадзіўся з…

Імгненне

Раптам прыляцела... Не ведаю, адкуль і чаму, што сталася таму прычынай. 
... Здаецца, нічога незвычайнага і не рабіла. Забраўшыся пад цёплы плед, пад утульнай свяцільняй чытала зборнік кароткіх дэтэктываў. І была ў поўным захапленні! Настолькі класна напісана! Па ўсіх законах жанру, у форме невялікіх апавяданняў. Галоўнае -- вельмі зразумелае заканчэнне. І так -- добрае. Шмат з апісанага нават сустракала ў жыцці... Цікава...
Перагарнула апошнюю старонку, усміхнулася... І раптам накрыла такое поўнае адчуванне шчасця! Перад унутраным зрокам прамільгнуў чамусьці камін... Я так люблю каміны!!!! Магу…

sonejka-ja
332 поста
Последние комментарии
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}