А дзень прайшоў, як мае быць...

Ну што ж, першы працоўны дзень пасля адпачынку прамінуў... Як мае быць. Нармалёва, у звычайным рэжыме. Быццам і не адсутнічала тры з паловай тыдні...
Не, вядома ж, пакуль з усімі павіталася, паабдымалася, паразмаўляла, навінамі абмянялася...   Прыемна, калі табе рады...
Усё ж наколькі ўсё прасцей і прыемней, калі праца – любімая і калі цябе тут усё задавальняе...
Гэта я да чаго?! Ага, пахвалілася...     Бо сапраўды даўно не было мне так камфортна... Цьфу-цьфу-цьфу (і дрэва вакол поўна... ).

Чароўны пендаль – гэта сіла! :)))

Ага, зноўку я пра яго!
Здаецца, пісала раней, але шукаць – лянота...
А ў вас такое бывае, што ўсё адкладваецца-адсоўваецца на апошні дзень, на апошні момант?! Вось у мяне дык часта. І не хачу, але...
Так і зараз... Калі засталіся два апошнія дні да заканчэння адпачынку, нарэшце дала сабе чароўнага пендаля!!!   І ў выніку за два дні зрабіла больш, чым за апошні тыдзень! Разруліла шмат спраў, пабыла ў некалькіх "прысутных" месцах, што ўвогуле-то не люблю рабіць, але трэба...
Дзесьці якасць паслуг…

Чаго і варта было чакаць...:)))

Вырашыўшы пазбаўляцца ад рэшткаў хваробы актыўнасцю, калі традыцыйна я і так даўным-даўно не лячуся, накіроўваюся з мамай на дачу. Так атрымалася, што першы раз месяца за паўтара-два.
Напачатку ўсё ОК! Сонейка свеціць і нават грэе. Сёння ў нас пасля абеду сапраўднае бабіна лета! А на летніку звычайна яшчэ цяплей, чым дзе...
Мароз пачыкаў цыніі, частку аксамітак, шкада... Памёрз гарбузоўнік і да яго падобнае. Астры, гваздзікі выстаялі, што прыемна. Сёлета купіла сярод іншых астры міні. Не, ну я разумею, што перыядычна іх залівала... І што міні – значыць маленькія. Але ж не 5-10 см ад зямлі…

Восеньскае, халоднае...

Далучаюся да ўсіх тых, да каго капец падкраўся непрыкметна... Восень, холад, дажджы... Абяцанае сёння цяпло практычна не паказалася... Крыху падзьмула моцным ветрам да абеду. А пасля – знаёмы сцэнар: хмары, дождж... І неба пальцам не запхнеш... Вялікая дзірка... Уу-у-у-у-у-у-уу....
А каму-небудзь сёння ўдалося пагуляць з прыемнасцю, на веліку-самакаце-роліках пакатацца?! Хоць за людзей парадавацца...
Накрыла мяне сёння аднамомантна. Прыбіраю кватэру і разумею, што…

Нясвіж: я хацела б вяртацца сюды зноў і зноў... Ч.1


Па шчырасці, у Нясвіжы была шмат разоў. І адпачывала, і з экскурсіяй, і проста праездам... Яго таемнасць і загадкавасць прыцягвае мяне да сябе, нібы магнітам. І колькі б ні прайшло гадоў пасля апошняга прыезду,  дакладна ведаю: будзе наступная…

А вы іх ведаеце?! :)

Пакуль там яшчэ пра вандроўкі пішацца ды фоткі апрацоўваюцца... Доўга гэта, ух, доўга... Фотак-то ў агульнай складанасці за тысячу... :))) Тэст з тут.бая!
А вы ведаеце беларускіх пісьменнікаў у твар?!:)
https://news.tut.by/culture/653613.html 
Толькі крыху не зразумела, чаму не па-беларуску тэст..:)))

Ну, і мой вынік:

Адпачынак. Перадгісторыя


Нарэшце ў мяне ўпершыню за некалькі апошніх гадоў – цэлы адпачынак!!! Без добраахвотнага прымусовага падзелу яго на дзве часткі. І калі ты да апошняга не ведаеш, адпусцяць ці перакінуць далей... Па прыхамаці начальства (дзякуй Богу, ужо былога…

Ну, як вы тут?!:)))

Прывітанне ўсім, хто мяне яшчэ памятае... Можа быць...
Ну, як вы тут?!
Дзе я была?! Ой, дзе я толькі ні была...
Але вярнулася. Спадзяюся.
Прыемна бачыць сяброў. І дзясятку лідараў, якая не нашмат змянілася за гэтыя месяцы, пакуль я адсутнічала на Блогеры.
Буду паціху чытаць вашыя допісы. Ды і ў самой ёсць што сказаць – усяго толькі за палову адпачынку...
Бачу, што многія ў вандроўках. І я была... Не дужа далёка. Не за далёкай мяжой. Але ўражанняяяяяяяў!!!! Мяў!!!!

Прыгоды журналіста ў дзень прафесійнага свята і напярэдадні! :)))

Адно са сваіх прафесійных святаў люблю пяшчотней за ўсіх! І гэта -- 5 мая, Дзень друку.
Вось толькі бяда: мала хто яго асацыюе з прафесійным святам журналістаў. Хаця пра гэта шмат гавораць сёння па радыё, тэлебачанні і ў сеціве. Але я, напрыклад, ТВ не гляджу шмат гадоў, радыё таксама слухаць не выпадае, хаця калісьці любіла... Так што ў людзей сапраўды ёсць права пра гэтае свята не ведаць... Таму мінімальная колькасць віншаванняў зусім ужо не дзівіць. Хаця па-ранейшаму крыўдзіць... 
З шэрагу прычын апошніх гадоў 6 прафесійнае свята для мяне было... ніякім. На жаль. Хаця ж…

  • 11
  • интересно
  • sonejka-ja
  • 5 мая 2019 18:32

Доктар Гылка: універсальны ўрач і… монакаліст! Частка 3

Заканчэнне! Пачатак тут і тут!
                                               «Аддайце нам нашага Гылку!»

Пабываўшы на адным з начных дзяжурстваў доктара Гылкі ў прыёмным пакоі Чэрвеньскай цэнтральнай раённай бальніцы, упэўнілася: яго вельмі паважаюць…
sonejka-ja
398 постов
Последние комментарии
elina
krem
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}