"Ёлкі" прагледжаны ўжо!!! :))))

Хто не любіць гэты фільм, калі ласка, міма! Не чытаем... Я да тых, каму таксама падабаецца...
Вось і схадзілі мы на "Ёлкі апошнія". Учора... 23 снежня... У кінатэатр. І тое, што прагучала напрыканцы, абнадзейвае... Можа, усё ж не апошнія... Хаця і зусім іншая гісторыя... Але як трэба  нам такія, кранальныя і праўдзівыя!
Ні разу не кінакрытык. Ды, мабыць, і не атрымалася б ім стаць. Бо не люблю крытыкаваць творы мастацтва. Мне звычайна падабаецца ўсё!
А вось пра кінатэатр наш чэрвеньскі пару слоў скажу... Так, добра, што і крэслы замянілі, і гук такі, і якасць... Але ж ХАЛОДНА!!!! Так, гэта ўжо…

Маршруткі: 2 у 1

Цікава будзе пачуць вашае меркаванне, сябры, наконт сітуацыі, якая здарылася не так даўно... Вось у мяне якоесьці дваістае пачуццё...
...Вечар. У маршрутцы з Мінска, як звычайна апошнім часам, як бы ні хваліў сябе перавозчык-аднаасобнік на розныя лады, вольных месцаў няма. Еду стоячы, бо ехаць трэба. І так жа дома а восьмай вечара. А калі пачакаць... Па-першае, ніякай гарантыі, што ў наступнай машыне будуць вольныя месцы і што некантралюемы натоўп (чарга на асноўным месцы пасадкі -- тралейбусным коле??? не, не чулі) цябе не стопча. Таму і стоячы. Ля метро заходзіць знаёмая. 
Як мы і меркавалі, у…

ЗНОЎ -- новае...

Свежанькае... Тэлефаную па абедзе маме. І што я чую??? Не, батарэі пакуль цёпленькія... Не гарачыя -- цёпленькія!!! Але ж і не халодныя...
Тут ужо зноў -- іншае. ТА-ДАМ!!!! Няма... ВАДЫ!!!!!!!!!!!!!!!! Ні халоднай, ні гарачай... Выжывае мікрараён Барыкіна ў Чэрвені далей...
Стопудова Новы год мы сустрэнем у холадзе і без вады!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Крыятэрапія прымусова...

ЗНОЎ-2 і ЗНОЎ па тры: тлумачэнні

Во нагарадзіла ў загалоўку!!!! Сама дзіўлюся... Але ўсё адпавядае сапраўднасці. Пацярпіце крыху, усё расшыфрую...
І -- так! Пост пішацца глыбока пасля 21.00, таму шанц атрымаць за яго хаця б адну дзясятую бала роўны нулю. Не тое каб мне гэта трэба было... Але калі і ў гэтым налічэнні няма справядлівасці... Ніякавата становіцца. Цікавая тут сістэма прасочваецца, пісала ўжо: плюс 2 пасты -- мінус дзясяткі балаў. Ды на здароўе!!!! Бярыце іх сабе -- не шкада!!!
Прабачаюся за такое зусім не лірычнае, але адступленне. На фоне ўсеагульнай несправядлівасці заносіць у бакі...
Значыць, спачатку пра вашыя…

ЗНОЎ!!!!!!!!!!!

Пасля такога загалоўка, вядома ж, павінен ісці аповед. Прычым ён тут павінен быў з'явіцца яшчэ да абеду, але... Праца, праца, праца...
Карацей, хто здагадаецца, пра што я павінна была напісаць?! А?!

Яшчэ жывая была ёлка ў Чэрвені...

Вось цяпер спецыяльна акцэнтую ў загалоўку, пра які час пішу... Хаця пра саму ёлку будзе толькі крыху. Фотка ёсць, але таксама не стаўлю. Проста пра тое, што яшчэ 14-га снежня ўвечары ўразіла ў горадзе... Таму і выправіліся на прагулку 15-га... І што падзенне той самай няшчаснай ёлкі 16 снежня, атрымліваецца, усё перакрэсліла... А шкада...
... Як заўсёды, з цяжкасцю дабіраючыся дахаты ў пятніцу, еду на аўтобусе да цэнтра горада. Адтуль дадому яшчэ 20 хвілін пехам. Выварочваю з-за вугла, каб ісці ў накірунку гарадскога сквера і плошчы – і захоплена войкаю! Ого! Колькі ўсяго ўжо да Новага года…

Паваленая ёлка -- сенсацыя... А адсутнасць ацяплення і гарачай вады пры мінус сямі -- не???

Столькі паведамленняў я не атрымлівала, мусіць, з дня народзінаў! Маўляў, у вас жа ў Чэрвені ёлка павалілася??? У-у-у-у-у... Ха-ха-ха... І далей па тэксту.
Па-першае, прызнаюся шчыра... Яе паваліла не Я!!!! Ну праўда-праўда!!! На плошчы была, не адмаўляюся. Але -- напярэдадні! І добры пост зараз размяшчу... Хаця ёлка -- так, мяне не ўразіла. Нават у параўнанні з мінулагодняй. Але ж гэта не нагода мне яе завальваць, ці не так???   
Наслухаўшыся і начытаўшыся ўсяго за дзень, штосьці я адчула вінаватай сябе... Ну далібог, быццам сваімі рукамі дрэнна…

Яблыкі дзяцінства

Пра яблыкі на дачы я сёлета пісала тут шмат. Хто чытаў, той памятае… А цяпер – у працяг…
Сказаць, што сёлета ўладальнікаў летнікаў і прысядзібных участкаў заваліла яблыкамі – гэта не сказаць ні-чо-га! Нас сапраўды ЗАВАЛІЛА!!! І не толькі яблыкамі, але зараз размова менавіта пра іх. Эх, і які ж беларус не любіць натуральнае?!
Маючы тры даволі старыя яблыні і дзве досыць маладыя (апошнія з гатункамі яблыкаў «белы наліў» і «айдарэд»), мы не спраўляліся сёлета з ураджаем. Ужо і наеліся ад душы ў розным выглядзе (шарлотка стала проста дзяжурнай выпечкай!), і назапасілі, склаўшы ў скрынкі, і…

Гуканне зімы

Трэці снег... Ён – як першы... Чысты...
І чаканы не менш за той.
І прыгожы, лёгкі, пушысты...
Толькі... Стане таксама вадой.

Не шанцуе... Ну як не шанцуе!
Сцежкі, мусіць, згубіла Зіма.
Ці яна, ці то Восень пануе...
Штось дамовы ў іх няма.

Хтосьці марыць пра цёплае лета,
Я ж – пачатак зімы прывітаць.
Ім штогод бываю сагрэта,
Як ні дзіўна словы гучаць.

Снег другі, і трэці, і першы –
Кожны раз ён хвалюе мяне.
На паперу кладуцца вершы,
Белы танец мроіцца ў сне...

Мабыць, будзе чацвёрты, і пяты,
І яшчэ не адзін снегапад...
Паспяшайся, зіма, да нас ты!
Снег чацвёрты, ні кроку назад!

А вы ўмееце спыняцца сярод жыццёвай мітусні?!


Бывае, еду ў метро – і прыгадваю Люду @Lapka з яе жыццёвымі назіраннямі. Бо сама гэтак жа люблю разглядаць людзей. У тэлефон не ўтыкаю – няма жадання. Ля кампа і так усе дні. Ды яшчэ ўвечары магу ў ноут залезці. Словам, проста адпачываю, назіраю…
sonejka-ja
355 постов
Последние комментарии
Akisun
Morgenstern
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}