Сіноптыкі павЫдУмляюць...


І хто б мог падумаць, што я буду так чакаць дажджу, за якім люблю назіраць выключна з-за шыбы, а вось трапляць пад яго -- не?! З нецярплівасцю шукаць на сайце выяву маленькага зялёнага парасончыка з блакітнымі кропелькамі... Але найчасцей там …

З-з-з... Загрыззззаюць! :((

А былі ж гадЫ, калі гэтых гАдаў практычна нідзе не сустракалі... Ні ў лесе, ні каля рэчкі, ні на дачы... А сёлета -- ну проста загрызаюць! Камары-ы-ы-ы-ы-ы-ы-ы-ы.... І гэтым усё сказана.
На маёй адчувальнай скуры адразу пухіры надзімаюцца. І свярбяць жа -- сіл няма! Вось ужо каторы дзень на дачы гэтыя крывапіўцы (ў прамым сэнсе слова) не даюць ні папрацаваць спакойна, ні адпачыць на арэлях. Колькі я іх за гэты час знічтожыла -- не падлічыць! Але крылата-насатая армія ўсё множыцца і множыцца... :(((( Гэта яшчэ шчасце, што дома -- цішыня. Не прарываюцца праз маскіткі.
Карацей, наступным разам…

Дачныя цікавосткі

 
Дача -- гэта не толькі рыдлёўка, граблі і пласкарэз Фокіна ў руках! І не толькі, як у анекдоце", "капаць адсюль і да абеду", хаця і часцей за ўсё... А гэта яшчэ і прыемныя моманты адпачынку, і смачны абед (мая любімая "праца" на…

Завіруха, мяцель, завіруха... :)))

Знаёмцеся: завіруха майская. Добра, што не сапраўдная, як летась. Усяго толькі пялёсткі з яблыневай квецені пазрывала ветрам і парассыпала па зямлі. Але кружыліся яны ў паветры і апускаліся долу, як сапраўдныя сняжынкі. 

Памяць. Слёзы. Успаміны. ЛІСТ У НІКУДЫ...

Не ведаю, што сталася таму прычынай. Мо, хуткаплынны бег часу, а мо – узрост. Але зараз усё часцей сумуеш па тым, што беззваротна страчана, ці па тым, чаго... ніколі не было.
Кажуць, што людзі, якія не зведалі вайны, не могуць адчуваць усяго болю, жаху і роспачы, што зведалі абаронцы Айчыны. Так, не могуць. Але і ў нас, паверце, хапае нагод для жалю і смутку. Нават зараз – праз столькі год пасля прыходу Вялікай Перамогі.
"... Якім ты быў, мой дзед Іван? Ці, дакладней, Вы. Бо да яго ўдавы, маёй бабулі Ксеніі, я чамусьці ўвесь час звярталася на “Вы”. Вось ужо амаль 25 гадоў прайшло, як няма яе…

Памяць. Слёзы. Успаміны. Частка 3

Гісторыя трэцяя: “Мы верым, што ты ў раі… Памятаем і молімся…”
За наш Чэрвеньскі раён змагаліся з ворагамі воіны і партызаны ўсіх нацыянальнасцяў. Сведчаннем таму з’яўляюцца спісы загінуўшых – у кнізе “Памяць” і на шматлікіх помніках. І зноў гісторыя…

Памяць. Слёзы. Успаміны. Частка 2

Гісторыя другая: “Гэта табе, тата! Прабач, што так позна да цябе прыйшоў…”
Падчас вайны, падчас жорсткіх баёў часцяком не да дакладнасцяў было тым, хто пазначаў месцы пахаванняў забітых і памерлых ад ран. Таму многія і многія тысячы людзей не змаглі…

Памяць. Слёзы. Успаміны. Частка 1

Чым больш дарослымі мы становімся, тым гучней заяўляе пра сябе памяць роду. Часцей у снах прыходзяць продкі, наведваюць думкі пра іх. І даволі адцягненае і далёкае, хаця надта памятнае і ўрачыстае ў дзяцінстве свята – Дзень Перамогі – у больш сталым узросце становіцца раптам вельмі асабістым і блізкім, душэўным, кранальным і памятным.
Асабліва, калі ў сям’і ёсць непасрэдныя яго ўдзельнікі альбо сведкі. Што ўжо казаць пра тое, калі ў выніку доўгіх пошукаў атрымліваецца раптам знайсці магілу дарагога чалавека, дагэтуль невядомую сям’і, альбо, будучы журналістам, дапамагчы зрабіць гэта іншым…

Музычны геній зямлі ігуменскай, альбо З Днём нараджэння, пан Станіслаў!

 Амаль два стагоддзі таму радасць напаткала сям’ю Чэслава Манюшкі і Альжбеты з Маджарскіх з фальварка Убель Ігуменскага павета (сённяшні Чэрвеньскі раён): у сям’і нарадзіўся сын Стасік. І хто б мог тады падумаць, якой знакавай фігурай ён стане праз…

Самы шалёны дзень...

Штосьці так сёлета ўпрэгліся на дачы, што проста няма калі заняцца іншымі справамі, у тым ліку і хатнімі... Таму літаральна ловіш вольныя хвіліны, калі яны надараюцца... Калі на дачы не з ранку да вечара, а толькі паўдня (рэдкая радасць!). Дык вось нядаўна такі шалёны дзень у мяне атрымаўся...
1.     Капанне даволі мокрай яшчэ на той час зямлі на дачы рыдлёўкай. Мала таго, што мокрая, дык яшчэ і пустазеллем сёлета зарослая... Гэта капец!!! Да таго ж, пад спякотным сонцам. Загар дачны... Неяк прыстойней гучыць, чым калгасны, але сэнс той жа: часткамі.І вось вырашылі, што дастаткова ўбіліся…

sonejka-ja
156 постов
Последние комментарии
Akisun учора ў 06:48
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}