Для хлопцаў... нарачоны???

І павінны стаяць пасля назвы во гэтыя смайлікі:    . Ха-ха!   
Гэта я прачытала пра заўтрашняе свята (у пятніцу, 13-га!!!) – Андрэеў дзень. Інфа 2015 года:

Андрэеў дзень (13 снежня) — адзін з прысвяткаў беларускага календара, які больш за ўсё вядомы варожбамі дзяўчат аб сваім лёсе. Па народных павер'ях, у гэтую ноч маладым дзяўчатам і хлопцам абавязкова з'яўлялася выява нарачонага. 

Увага на апошні сказ... Э-э-э-э-э-э... Хто-небудзь што-небудзь у ім убачыў? Ці гэта мне адной так…

Двайныя стандарты?!

Напалову – жартам, напалову – усур'ёз... Назва.
Маршруткі ў нас спыняюцца толькі на аўтобусных прыпынках. І гэта, у прынцыпе, правільна. Тлумачыцца палітыкай кампаніі. Маўляў, спыняцца не на прыпынку, дзе ўсё абсталяванае для пешаходаў, а проста на дарозе. Пачне чалавек перабягаць шашу – і... Не дай Бог, вядома ж! Але такіх выпадкаў стае. У прынцыпе, ніхто не супраць, асабліва ў горадзе.
І я таксама не супраць тых прыпынкаў. Гэта калі ў нас былі нашы любімыя маршрутчыкі, да каго запісваліся на паездкі і якія падбіралі сапраўды ледзь не каля брамкі і пад яе ж падвозілі... Я садзілася і выходзіла…

А што б зрабілі вы?!

Я – пра дробязі жыцця. Зусім пра дробязі. Але з іх складваецца... Карацей, штосьці там складваецца.
... Мая любімая (ва ўсіх адносінах) вечаровая маршрутка. Эх, не тое месца я выбрала, не тое! Але ж люблю сядзець паперадзе. Калі не ў кабіне, дык адразу за кіроўцам. А тут за ўжо жанчына ля акна сядзела. Я побач прызямлілася...
Не ведаю, што гэта было... Нервовае ці што так... Але яна сваімі сцягном і нагой дзёргалася штохвілінна! Я, вядома ж, пастаралася не звяртаць увагі, хаця тыя токі ішлі прама да мяне... Праз мяне... Мелася слабая надзея, што выйдзе яна дзесьці па дарозе. Так і сталася…

...І крыху Чэрвеня! :)

Услед за Насцяй @Letto з яе Смаргонню... Вырашыла паказаць крыху Чэрвеня!  
Вядома ж, вельмі-вельмі шкада, што няма снегу. Глядзелася б зусім па-іншаму. Але... Што маем, тое і маем. А зімовая казка, я спадзяюся, у нас яшчэ наперадзе! А мы да яе ўжо гатовыя! 
Недалёка прагуляліся сёння. Толькі па мікрараёне...

1. Фізкультурна-аздараўленчы комплекс «Ігумен» з басейнам.
Вельмі нечакана і вельмі здорава! 

У адзін дзень – кайф, у іншы – селядцы ў бочцы...:(((

Зразумела, што раз на раз не прыпадае... Толькі напісала, як у кайф было ехаць у Мінск на працу... І вось на змену – жахлівы проста панядзелак!   
Ну, ехаць стоячы, на жаль, не навіна. Тым больш – у панядзелак, калі студэнты вяртаюцца ў Мінск. Ну, бывае, стаяць 4-5 чалавек. Ёсць за што трымацца і ёсць як спіной абаперціся на сядзенне. А тут...
Ехала нас, як селядцоў у бочцы!!! Прычым я атрымалася ў самым «задзе» маршруткі. Толькі на нашым прыпынку зайшло 5 чалавек. Ну, утрамбаваліся ж ужо. Хопіць... Не-а! Вадзіцель спыняўся на кожным прыпынку. І людзі…

І што там пры плюс 5 у камунгаса? Лета?!

Не, ну месяц (!!!) падагрэтай ды гарачай вадой з новай камунгасаўскай крутой кацельні пакарысталіся? Пакарысталіся. І досыць! Плюс пяць на дварэ, калі верыць прагнозу. Лета практычна, праўда?! 
Р-Р-Р-Р-Р-Р-РР-Р-Р!!!!     Ну, усё зразумела ўжо, так?! Па першых маіх «пазыўных». 
Зараз прымусова пазагартоўвалася пад камунгасаўскай вадзічкай. Прычым адразу нават не зразумела, што за фігня!    Ну, бывала такое, што спачатку «цёпленькая» пайшла, а тады ўжо і разводзіць трэба. А тут... Стаю пад…

А ўсё ж такі дурацкае выхаванне...

... у мяне. І куды б яго падзець???   
Як пісала ўжо не раз, прыбіральшчыц і дворнікаў ЖКГ у нашых шматпавярхоўках адмянілі ўжо досыць даўно. Не пытаючыся. Цяпер прыбіраем свае лесвічныя пляцоўкі і пад'езд па чарзе. Для фае вісіць графік. Пераважна захоўваецца, за рэдкім выключэннем. На нашай лесвічнай пляцоўцы на 1-ым паверсе ўсяго 2 кватэры. На астатніх – па тры.
Апошнім часам атрымліваецца так, што кожны тыдзень прыбіраю я. Не пытайцеся, чаму!!! Мне лягчэй моўчкі прыбраць, тым больш, што там няшмат, чым ладзіць разборкі на тэму: «Суседзі, а чаго не…

Сёння для паездак – мой дзень!

Такія прыемныя ўспаміны пра ранішнюю паездку на працу ў маршрутцы...
Яшчэ ўчора прагноз надвор'я, які аўтаматычна загружаецца на смартфоне, выдаў мне: «Нуль градусаў. Адчуваецца, як мінус 6».   Ого! Ну, па-першае, там быў дакладна не нуль, калі я ўвечары бегла з маршруткі. Падмарозіла настолькі, каб не тапіцца ў гліне, якая цяпер у двары пасля камунгасаўскіх «раскопак» зверху. І калі дождж... Ой!    А тут – нармалёва.
А па-другое... Не ведаю, колькі градусаў адчувалася…

«Стукаецца птушка ў акно...»

 
Як вядома, народныя прыкметы кажуць: калі актывізаваліся сінічкі – чакай пахаладання, маразоў. Ну, пахаладанне ў нас такое... адноснае. Падмарозіла трохі, і праўда. Зорак столькі на ясным небе... Прыгожа...  Але ж зусім хутка мы…
sonejka-ja
503 поста
Последние комментарии
Gina
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}